8 LUTEGO

SOBOTA, Dzień powszedni
albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę
albo wspomnienie św. Hieronima Emilianiego, zakonnika
albo wspomnienie św. Józefiny Bakhita, dziewicy

EWANGELIA - Mk 6, 30-34 (Jezus lituje się nad tłumem)

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie
i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

MEDYTACJA

Uczniowie Jezusa bardzo mocno zaangażowali się w nauczanie i uzdrawianie. Byli do tego stopnia pochłonięci pracą, że nie znajdowali czasu na posiłek...

Choć wydawać by się mogło, że pracy zostało jeszcze sporo, Jezus wyznaczył granicę. Nakazał apostołom, by oddalili się od tłumów na pustkowie. Chciał o nich zadbać. Chciał, by odpoczęli. Tak jak można mieć trudności w zaangażowanie się w jakieś zadania, tak też można mieć trudności, by zatrzymać się i odpocząć...

Ograniczenia naszych ludzkich możliwości, niezrealizowane obietnice i porzucone dobre postanowienia mogą niejednokrotnie wprawiać nas w zniechęcenie
i duchowy marazm. Jedynym i niezawodnym źródłem mocy i świętości jest Bóg, który czyni nasze serca zdolnymi do wszelkiego dobra i pełnienia Jego woli...

W dzisiejszej Ewangelii jest mowa o ścisłym związku Kościoła z Eucharystią. Wspólnota uczniów – Kościół, to przede wszystkim bycie przy Jezusie. On jest punktem odniesienia...

Jezus wysyła uczniów z misją i ona do Niego prowadzi. Jezus zaprasza uczniów do wyjścia na pustynię, czyli do exodusu. To miejsce oczyszczenia, miejsce próby, ale i poddania się Bożemu prowadzeniu, odkrywanie Jego obecności. To dekalog, reguła życia, ale i manna, codzienne słowo i chleb. Wspólnota – Kościół ma Jezusa jako centrum swego działania...

Osobisty kontakt z Jezusem, który realizuje się przez dialog, czyni z uczniów wspólnotę, Kościół. Nie jest to odseparowanie się od tłumów, pogarda czy obojętność. Kto nie potrafi być sam na sam z Bogiem, nie będzie mógł do Niego przyprowadzić innych...

Uczniowie wrócili z pierwszego posłania. Uzdrowienia, inne znaki, uwolnienia spod działania złego ducha. Wiele emocji. Brak czasu dla siebie. 'Wypocznijcie nieco', te słowa ukazują troskę Jezusa o uczniów, bo byli zapracowani i nie mieli czasu na modlitwę, odpoczynek, spotkanie się, na życie...

Nie dajmy zapędzić się w pęd codziennego życia na tyle, że staniemy się jednym wielkim kłębkiem nerwów, nie ciesząc się życiem, które dał nam Bóg, tracąc żywą relację z Nim i z bliskimi...

Zostaliśmy stworzeni nie po to, aby Bogu coś dawać. Nasze życie służy temu, aby najpierw od Niego przyjmować. I w duchu wdzięczności błogosławić Boga, wielbić i chwalić Go za wielkie rzeczy, których dokonuje w życiu, za wielkie pragnienia, którymi nas obdarowuje...

Chodzi nie o chwalenie się, ale dostrzeganie wielkości Bożego obdarowania i wdzięczność za otrzymane łaski. Najpełniej dokonuje się to w Eucharystii, która jest najdoskonalszym wychwalaniem Boga i dziękczynieniem...

Eucharystia nie kończy się wraz z wyjściem poza próg świątyni. Chodzi o to, żeby rozciągnąć to dziękczynienie na każdą chwilę swojego życia, przeżywaną
w spotkaniu z drugim człowiekiem. W wykonywaniu obowiązków wynikających z pełnionej funkcji, roli, realizowanego w świecie powołania. Nie tylko
w sytuacjach radości i nadziei, ale również w trudnych okolicznościach...

"Panie, obejmij nas swą mocą i światłem,
abyśmy chronili wszelkie życie,
przygotowali lepszą przyszłość,
aby nadeszło Twoje królestwo
sprawiedliwości, pokoju, miłości i piękna.
Pochwalony bądź, Panie!" (Papież Franciszek, Laudato si’, 245).

Uwaga Apostołów skoncentrowana na działaniu i nauczaniu zostaje przekierowana ku spotkaniu z sobą oraz z Ojcem. Nie mają zajmować się napływającymi tłumami ani przeszłością, lecz dostrzec siebie jako należących do Ojca, stworzonych na Jego obraz i podobieństwo. Bez zaprzeczania, bez odcinania się,
w pojednaniu, dobrym spotkaniu z Stwórcą...

...Jezu, proszę o dogłębne pragnienie pustyni i umiejętność odpoczywania... Proszę o łaskę przyjęcia Twojego zaproszenia do zażyłości z Tobą... Dziękuję za dobrodziejstwo modlitwy w ciszy, rekolekcji, które są byciem sam na sam z Tobą...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mk 6, 30-34, Jezus lituje się nad tłumem

Wprowadzenie

Dzisiaj rozważamy niezwykle poruszający fragment Ewangelii według św. Marka, który ukazuje miłosierdzie Jezusa wobec tłumu.
W tym fragmencie, Jezus, widząc ludzi, którzy przychodzą do Niego, odczuwa głębokie współczucie.
To nie tylko historia sprzed dwóch tysięcy lat, ale także wezwanie do nas, abyśmy stawali się pasterzami dla innych w naszym codziennym życiu.

Ekspozycja czytań

W Ewangelii Marka 6, 30-34 czytamy: "I przyszedłszy, apostołowie zebrali się do Jezusa, opowiadając mu wszystko, co uczynili i czego nauczyli. A Jezus, widząc wielki tłum, litował się nad nimi, bo byli jak owce nie mające pasterza".
Ten fragment ukazuje moment, w którym uczniowie wracają do Jezusa po swojej misji.
Są pełni radości, ale także zmęczeni.
Jezus, dostrzegając ich potrzeby, a także potrzeby tłumu, który przybył, odczuwa miłosierdzie.
Tłum, który przybył, był spragniony nie tylko nauki, ale także opieki i zrozumienia.
Jezus, jako Dobry Pasterz, nie może przejść obojętnie obok ich cierpienia.

Ilustracja miłosierdzia Jezusa

Jezus wielokrotnie okazywał miłosierdzie w różnych sytuacjach.
W Ewangelii według św. Łukasza 18, 15-17, Jezus mówi: "Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im, albowiem do takich należy królestwo Boże".
Widzimy, jak Jezus przyjmuje dzieci, pokazując, że Jego miłość obejmuje wszystkich, niezależnie od wieku czy statusu społecznego.
Jego miłosierdzie jest nieograniczone i nieustanne.
W naszym codziennym życiu również możemy naśladować Jezusa, okazując miłosierdzie i współczucie wobec tych, którzy są w potrzebie.
Może to być pomoc sąsiadowi, który zmaga się z trudnościami, czy wsparcie dla osób samotnych.

Zastosowanie do życia codziennego

Jak możemy być pasterzami dla innych?
Jezus wzywa nas do działania.
W naszym otoczeniu jest wiele osób, które potrzebują wsparcia i zrozumienia.
Może to być ktoś, kto stracił bliską osobę, osoba bezdomna, czy też ktoś, kto zmaga się z problemami zdrowotnymi.
Każdy z nas ma możliwość, aby stać się narzędziem Bożego miłosierdzia.
Warto pamiętać, że każdy gest dobroci, nawet najmniejszy, ma ogromne znaczenie.
Jezus przypomina nam, że "kto przyjmuje jednego z tych małych, mnie przyjmuje".

Zachęta do działania

Zachęcajmy wszystkich do podejmowania działań na rzecz innych, inspirowanych miłosierdziem Jezusa.
Niech nasze serca będą otwarte na potrzeby innych.
Warto modlić się o to, abyśmy potrafili dostrzegać cierpienie wokół nas i reagować na nie z miłością.
Modlitwa o otwarte serca jest kluczowa, abyśmy mogli stać się prawdziwymi pasterzami w naszym codziennym życiu.

Podsumowanie i modlitwa

Podsumowując, Jezus w Ewangelii Marka 6, 30-34 ukazuje nam, jak ważne jest miłosierdzie i współczucie.
Jako Jego uczniowie jesteśmy wezwani do naśladowania Jego przykładu i stawania się pasterzami dla innych.
Niech nasze życie będzie świadectwem miłości, którą Jezus nam ofiarował.
Na zakończenie, módlmy się do Matki Bożej, aby prowadziła nas w drodze do miłosierdzia i otwartości na potrzeby innych.
Amen.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

SATURDAY, Weekday
or commemoration of the Blessed Virgin Mary on Saturday
or commemoration of St. Jerome Emiliani, monk
or commemoration of St. Josephine Bakhita, virgin

GOSPEL - Mk 6, 30-34 (Jesus has compassion on the crowd)

The apostles gathered together with Jesus and told him all that they had done and taught. And he said to them, "Come away by yourselves to a deserted place and rest a while." For so many were coming and going that they had no time even to eat.
So they went away in a boat into a deserted place by themselves. But they were seen going away. Many saw this and ran there on foot from every town, and even outstripped them. And when Jesus had landed, he saw a great crowd. He had compassion on them, for they were like sheep without a shepherd. And he began to teach them many things.

MEDITATION

The disciples of Jesus were very involved in teaching and healing. They were so absorbed in their work that they did not find time to eat...

Although it might seem that there was still a lot of work left, Jesus set a limit. He ordered the apostles to move away from the crowds into the wilderness. He wanted to take care of them. He wanted them to rest. Just as it is possible to have difficulty getting involved in some tasks, it is also possible to have difficulty stopping and resting...

The limitations of our human capabilities, unfulfilled promises and abandoned good resolutions can often make us discouraged and spiritually stagnant. The only and reliable source of power and holiness is God, who makes our hearts capable of all good and of fulfilling His will...

Today's Gospel speaks of the close connection between the Church and the Eucharist. The community of disciples - the Church, is above all being with Jesus. He is the point of reference...

Jesus sends the disciples on a mission and it leads to Him. Jesus invites the disciples to go out into the desert, or to the exodus. It is a place of purification,
a place of trial, but also of submission to God's guidance, discovering His presence. It is the Decalogue, the rule of life, but also manna, the daily word and bread. Community - the Church has Jesus as the center of its activity...

Personal contact with Jesus, which is realized through dialogue, makes the disciples a community, the Church. It is not separation from the crowds, contempt or indifference. Whoever cannot be alone with God will not be able to bring others to Him...

The disciples returned from their first mission. Healings, other signs, deliverance from the evil spirit. Many emotions. No time for themselves. 'Rest a little', these words show Jesus' concern for the disciples, because they were busy and had no time for prayer, rest, meeting, for life...

Let us not allow ourselves to be driven by the rush of everyday life to such an extent that we become one big bundle of nerves, not enjoying the life that God has given us, losing a living relationship with Him and with our loved ones...

We were not created to give God something. Our life serves to first receive from Him. And in a spirit of gratitude, bless God, praise and glorify Him for the great things that He does in life, for the great desires with which He gives us...

It is not about bragging, but about perceiving the greatness of God's gift and gratitude for the graces received. This is most fully accomplished in the Eucharist, which is the most perfect praise of God and thanksgiving...

The Eucharist does not end with leaving the temple threshold. The point is to extend this thanksgiving to every moment of one's life, experienced in an encounter with another person. In carrying out the duties resulting from the function, role, vocation realized in the world. Not only in situations of joy and hope, but also in difficult circumstances...

"Lord, embrace us with your power and light,
so that we may protect all life,
prepare a better future,
so that your kingdom of justice, peace, love and beauty may come.
Praised be you, Lord!" (Pope Francis, Laudato si’, 245).

The attention of the Apostles, focused on action and teaching, is redirected towards an encounter with themselves and with the Father. They are not to deal with the crowds that are arriving or with the past, but to see themselves as belonging to the Father, created in his image and likeness. Without denying, without cutting off, in reconciliation, in a good encounter with the Creator...

...Jesus, I ask for a profound desire for the desert and the ability to rest... I ask for the grace to accept Your invitation to intimacy with You... Thank you for the benefit of prayer in silence, retreats that are being alone with You...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Mark 6:30-34, Jesus has compassion on the crowd

Introduction

Today we reflect on an extremely moving passage from the Gospel of Mark, which shows Jesus' mercy towards the crowd.
In this passage, Jesus, seeing the people who come to Him, feels deep compassion.
This is not only a story from two thousand years ago, but also a call to us to become shepherds for others in our daily lives.

Exposition of the readings

In the Gospel of Mark 6:30-34 we read: "And when the apostles came, they gathered themselves together to Jesus, telling him all things they had done and taught. And when Jesus saw the great multitude, he had compassion on them, because they were like sheep without a shepherd."
This passage shows the moment when the disciples return to Jesus after their mission.
They are full of joy, but also tired.
Jesus, noticing their needs, as well as the needs of the crowd that had arrived, felt mercy.
The crowd that had arrived was thirsty not only for teaching, but also for care and understanding.
Jesus, as the Good Shepherd, cannot remain indifferent to their suffering.

An illustration of Jesus' mercy

Jesus repeatedly showed mercy in different situations.
In the Gospel according to St. Luke 18:15-17, Jesus says: "Let the children come to me, and do not forbid them, for to such belongs the kingdom of God."
We see how Jesus welcomes children, showing that His love includes everyone, regardless of age or social status.
His mercy is limitless and constant.
In our daily lives, we can also imitate Jesus by showing mercy and compassion to those in need.
It can be helping a neighbor who is struggling, or supporting lonely people.

Application to daily life

How can we be shepherds for others?
Jesus calls us to action.
There are many people around us who need support and understanding.
It may be someone who has lost a loved one, a homeless person, or someone struggling with health problems.
Each of us has the opportunity to become an instrument of God's mercy.
It is worth remembering that every act of kindness, even the smallest, has a huge impact.
Jesus reminds us that "whoever welcomes one of these little ones welcomes me."

Encouragement to action

Let us encourage everyone to take action on behalf of others, inspired by the mercy of Jesus.
May our hearts be open to the needs of others.
It is worth praying that we may be able to notice the suffering around us and respond to it with love.
Praying for open hearts is crucial to becoming true shepherds in our daily lives.

Summary and Prayer

In conclusion, Jesus shows us in the Gospel of Mark 6:30-34 how important mercy and compassion are.
As His disciples, we are called to follow His example and become shepherds for others.
May our lives be a testimony of the love that Jesus has offered us.
In conclusion, let us pray to Our Lady to guide us on the path to mercy and openness to the needs of others.

 

 

 

 

Flag Counter