25 LUTEGO

WTOREK, Dzień powszedni

EWANGELIA - Mk 9, 30-37 (Druga zapowiedź męki i wezwanie do pokory)

Jezus i Jego uczniowie przemierzali Galileę, On jednak nie chciał, żeby ktoś o tym wiedział. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity, po trzech dniach zmartwychwstanie». Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać.
Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był już w domu, zapytał ich: «O czym to rozprawialiście w drodze?» Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy.
On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: «Jeśli ktoś chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich». Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: «Kto jedno z tych dzieci przyjmuje w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał».

MEDYTACJA

Jezus zaprasza apostołów, aby zmierzyli się z doświadczeniem, które jest dla nich niezrozumiałe lub trudne. Do tego samego zaprasza również nas. Zwróćmy uwagę na trudne sprawy z naszej przeszłości lub te, które przeżywamy teraz. Spróbujmy popatrzeć na nie razem z Bogiem...

Reakcja Jezusa na sprzeczkę apostołów może zaskakiwać. Jezus nie krytykuje i nie wchodzi w dyskusję, ale pokazuje dziecko i mówi, że jest to wzór do naśladowania. Nawet w trudnych sytuacjach jest ono ufne i w pełni zależne od opieki rodziców. Bóg z łagodnością uczy nas prostoty, ufności, dziecięcej wiary
i posłuszeństwa...

"Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał" (Mk 9, 37)...

Miarą naszego człowieczeństwa i chrześcijaństwa jest umiejętność patrzenia na każdego człowieka oczami Chrystusa. Wtedy nie liczy się wiek, stanowisko, kolor skóry, czy wyznawana religia. To stanowi dla nas punkt wyjścia. Trzeba tę prawdę stawiać na pierwszym miejscu każdego spotkania z bliźnim...

Jezus zadaje uczniom ‘kłopotliwe’ pytanie, o czym rozmawiali z sobą w drodze. Konfrontuje ich, bo oni posprzeczali się o to, kto z nich jest największy. Grupa apostołów jest zróżnicowana społecznie i intelektualnie. Jezus wie o tym, bo sam ich wybrał. Pytanie nie ma na celu zawstydzenia uczniów. Jest elementem Jego pedagogiki, by pomóc apostołom zrozumieć prawdę o tym, że każdy musi wziąć swój krzyż...

Apostołowie bali się pytać Jezusa, kiedy im mówił o krzyżu, śmierci i zmartwychwstaniu. Skonfrontowanie się z wyzwaniami jest zawsze trudne do przejścia, ale On nas w tym wspomaga...

Milczenie jest naszą częstą reakcją na konsternację i niezdolność do zaakceptowanie trudnych prawd. Jezus nie upokarza nas. Zawstydzenie, jakie odczuwamy, ma nas doprowadzić do akceptacji krzyża i perspektywy zmartwychwstania...

Jezus mówi, że w Kościele mamy się troszczyć o siebie, pomagać sobie, podpierać, gdy trzeba, a nie udowadniać, kto jest ważniejszy. W ten sposób będziemy stawali się jako wspólnota coraz bardziej wiarygodni...

Czasami nasze pragnienia z nas szydzą i prowadzą nas zupełnie nie tam, gdzie chcielibyśmy się znaleźć. Albo żądają za spełnienie ceny tak wysokiej, że nie chcemy jej zapłacić...

Być może nie warto zaprzątać uwagi tym, czego doświadczamy obecnie. Być może w całym procesie, w dłuższej perspektywie, u celu, to czy tamto, nie będzie aż tak ważne jak nam dziś się wydaje, aż tak niezębne, jak nam się wmawia...

Czasami wybieramy to, czego chcemy, ale sposób – już nie. Sięgamy po dobro i otrzymujemy doświadczenie. Chcemy szczęścia – spotykamy Boga...

"Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy" (Mk 9, 34)...

Kto z nas jest największy? To pytanie jest bliskie każdemu z nas. Rywalizacja, potrzeba uznania, pragnienie bycia ważnym, łatwo zakorzeniają się w naszym sercu. Jezus, znając myśli uczniów, nie gani ich wprost, ale pokazuje inny sposób patrzenia: wielkość dla Boga mierzy się służbą i pokorą...

Zawstydzenie uczniów przypomina, że niezdrowe ambicje, które odrywają nas od prawdziwej miłości, zaciemniają nam Boże spojrzenie na świat. Największy
w Królestwie jest ten, kto z sercem dziecka potrafi służyć i być zależnym od drugiego. To nasza codzienna lekcja miłości, która nie rywalizuje, lecz służy
i dźwiga innych...

...Jezu, proszę o dziecięcą prostotę i szczerość wobec Ciebie... Proszę o łaskę odnalezienia się i przyjęcia, że ‘wielkość ostatniego i sługi wszystkich’ to naśladowanie Ciebie... Dziękuję za Twoje przyjęcie i akceptację...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mk 9, 30-37, Druga zapowiedź męki i wezwanie do pokory

Ewangelia Marka 9, 30-37 zawiera istotne przesłania dotyczące drugiej zapowiedzi męki Jezusa oraz wezwania do pokory, które są kluczowe dla zrozumienia misji Chrystusa oraz postawy, jaką powinni przyjąć Jego uczniowie.

Druga zapowiedź męki

W tym fragmencie Jezus po raz drugi zapowiada swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie.
Mówi do swoich uczniów: „Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi, a oni Go zabiją; a po zabiciu, trzeciego dnia zmartwychwstanie” (Mk 9, 31).
Ta zapowiedź jest kluczowa, ponieważ ukazuje, że męka i śmierć Jezusa są integralną częścią Jego misji zbawienia.
Uczniowie jednak nie rozumieją tych słów i boją się zapytać o ich znaczenie, co wskazuje na ich wewnętrzny lęk i brak pełnego zrozumienia misji Jezusa.

Wezwanie do pokory

Po zapowiedzi męki, uczniowie zaczynają dyskutować o tym, kto z nich jest największy.
Jezus, widząc ich spory, wzywa ich do pokory, mówiąc: „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich” (Mk 9, 35).
W tym kontekście Jezus przywołuje dziecko, aby pokazać, że przyjęcie postawy pokory i prostoty jest kluczowe w Królestwie Bożym.
„Kto przyjmuje jedno z takich dzieci w imię moje, ten mnie przyjmuje” (Mk 9, 37).
To przesłanie podkreśla, że wielkość w oczach Boga nie polega na władzy czy prestiżu, ale na służbie i miłości do innych.

Zrozumienie i zastosowanie

Fragment ten ukazuje, że uczniowie, mimo bliskości Jezusa, wciąż zmagają się z zrozumieniem Jego nauk.
Ich ambicje i pragnienie uznania są sprzeczne z nauką o pokorze i służbie.
Jezus, poprzez swoje nauczanie, zachęca ich do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza być Jego uczniem.
Wzywa ich do przyjęcia postawy służby, co jest fundamentalne dla życia chrześcijańskiego.

Podsumowanie

Ewangelia Marka 9, 30-37 ukazuje kluczowe nauki dotyczące męki Jezusa oraz wezwanie do pokory.
Jezus zapowiada swoją mękę, co jest centralnym punktem Jego misji, a jednocześnie uczy swoich uczniów, że prawdziwa wielkość polega na służbie i pokorze.
Te przesłania są nie tylko istotne dla zrozumienia nauki Jezusa, ale także dla kształtowania postaw chrześcijańskich w życiu codziennym.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TUESDAY, Weekday

GOSPEL - Mk 9, 30-37 (Second announcement of the suffering and a call to humility)

Jesus and his disciples were traveling through Galilee, but he did not want anyone to know about it. For he was teaching his disciples and saying to them, "The Son of Man is going to be betrayed into the hands of men, and they will kill him, but after he is killed, he will rise again three days." But they did not understand these words, and were afraid to ask him.
So they came to Capernaum. When he was already in the house, he asked them, "What were you arguing about on the way?" But they were silent, for on the way they had argued with one another about who was the greatest.
He sat down, called the twelve, and said to them, "If anyone wants to be first, he must be last of all and servant of all." Then he took a child, set it before them, and, putting his arms around it, he said to them: "Whoever welcomes one of these children in my name welcomes me; and whoever welcomes me welcomes not me but the one who sent me."

MEDITATION

Jesus invites the apostles to face an experience that is incomprehensible or difficult for them. He invites us to do the same. Let us pay attention to difficult issues from our past or those that we are experiencing now. Let us try to look at them together with God...

Jesus' reaction to the apostles' argument may be surprising. Jesus does not criticize or enter into a discussion, but shows the child and says that it is a model to imitate. Even in difficult situations, the child is trusting and fully dependent on the care of its parents. God gently teaches us simplicity, trust, childlike faith and obedience...

"Whoever receives one of these children in my name receives me; and whoever receives me receives not me but the one who sent me" (Mark 9:37)...

The measure of our humanity and Christianity is the ability to look at every person through the eyes of Christ. Then age, position, skin color or religion do not matter. This is our starting point. We must put this truth first in every encounter with our neighbor...

Jesus asks the disciples an "embarrassing" question about what they talked about on the way. He confronts them because they argued about who was the greatest. The group of apostles is socially and intellectually diverse. Jesus knows this because he chose them himself. The question is not intended to embarrass the disciples. It is part of His pedagogy to help the apostles understand the truth that each must take up his cross...

The apostles were afraid to ask Jesus when he spoke to them about the cross, death and resurrection. Confronting challenges is always difficult to overcome, but He helps us in this...

Silence is our frequent reaction to consternation and inability to accept difficult truths. Jesus does not humiliate us. The shame we feel is to lead us to accept the cross and the prospect of resurrection...

Jesus says that in the Church we are to take care of each other, help each other, support each other when necessary, and not prove who is more important.
In this way, we will become increasingly credible as a community...

Sometimes our desires mock us and lead us completely to the wrong place. Or they demand such a high price for fulfillment that we do not want to pay it...

Perhaps it is not worth dwelling on what we are experiencing now. Perhaps in the whole process, in the long run, at the goal, this or that will not be as important as it seems to us today, as irrelevant as we are told...

Sometimes we choose what we want, but the way – not. We reach for the good and receive experience. We want happiness – we meet God...

"But they were silent, for on the way they had argued with one another about who was the greatest" (Mark 9:34)...

Who among us is the greatest? This question is close to each of us. Competition, the need for recognition, the desire to be important, easily take root in our hearts. Jesus, knowing the thoughts of the disciples, does not rebuke them directly, but shows a different way of looking: greatness for God is measured by service and humility...

The disciples' embarrassment reminds us that unhealthy ambitions that distract us from true love, darken our God's view of the world. The greatest in the Kingdom is the one who, with the heart of a child, is able to serve and be dependent on another. This is our daily lesson in love, which does not compete, but serves and lifts others...

... Jesus, I ask for childlike simplicity and sincerity towards You... I ask for the grace to find myself and accept that the 'greatness of the last and servant of all' is to imitate You... Thank you for your welcome and acceptance...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Mark 9:30-37, The second announcement of the passion and the call to humility

The Gospel of Mark 9:30-37 contains important messages regarding the second announcement of Jesus' passion and the call to humility, which are crucial for understanding the mission of Christ and the attitude that his disciples should adopt.

The second announcement of the passion

In this passage, Jesus announces his passion, death and resurrection for the second time.
He says to his disciples: "The Son of Man will be delivered into the hands of men, and they will kill him; and after he has been killed, he will rise again the third day" (Mark 9:31). This announcement is crucial because it shows that the passion and death of Jesus are an integral part of his mission of salvation.
However, the disciples do not understand these words and are afraid to ask about their meaning, which indicates their inner fear and lack of full understanding of Jesus' mission.

A Call to Humility

After the announcement of the Passion, the disciples begin to argue about who is the greatest among them.
Seeing their disagreements, Jesus calls them to humility, saying: “If anyone wants to be first, he must be last of all and servant of all” (Mark 9:35).
In this context, Jesus uses a child to show that adopting an attitude of humility and simplicity is essential in the Kingdom of God.
“Whoever welcomes one of these children in my name welcomes me” (Mark 9:37).
This message emphasizes that greatness in God’s eyes is not about power or prestige, but about service and love for others.

Understanding and Application

This passage shows that the disciples, despite their closeness to Jesus, still struggle to understand his teachings.
Their ambitions and desire for recognition are at odds with the teachings of humility and service.
Through his teaching, Jesus invites them to reflect on what it really means to be his disciple.
He calls them to an attitude of service, which is fundamental to the Christian life.

Summary

Mark 9:30-37 presents key teachings about Jesus’ passion and a call to humility.
Jesus announces his passion, which is central to his mission, and at the same time teaches his disciples that true greatness lies in service and humility.
These messages are not only important for understanding Jesus’ teachings, but also for shaping Christian attitudes in everyday life.

 

 

 

 

Flag Counter